Met deze reeks wil ik een aantal hardnekkige ideeën uit de Instagram-poppsychologie onder de loep nemen. Niet omdat alles wat daar wordt gedeeld onzin is. Veel populaire uitspraken bevatten een kern van waarheid. Het probleem ontstaat wanneer een genuanceerd psychologisch of neurowetenschappelijk inzicht wordt herleid tot een slogan en die slogan vervolgens als universele waarheid wordt herhaald.
Wanneer we onze persoonlijke ervaring tot waarheid verheffen, lopen we het risico de ervaring van de ander niet meer werkelijk te zien. Wat voor mij bevrijdend was, kan voor iemand anders niet helpen of zelfs averechts werken; wat voor mij niet werkte, kan voor een ander precies het verschil maken. Dat iemand weinig heeft gehad aan gesprekstherapie, zegt dus niet automatisch iets over gesprekstherapie in het algemeen. Toch worden zulke ervaringen gemakkelijk veralgemeend en uitspraken zonder overtuigend bewijs als feiten verkondigd. Daarmee verdwijnt niet alleen nuance, maar kan ook de verbinding met anderen onder druk komen te staan. Psychologie is zelden zwart-wit. In deze reeks wil ik daarom onderscheiden wat bruikbaar is als metafoor of mogelijke kijk op een ervaring, wat te snel als algemene waarheid wordt voorgesteld en wat vooral overtuigend klinkt op Instagram.
Artikels in deze reeks
- Hoofdstuk 1 Trauma zit in het lichaam en gesprekstherapie werkt niet?
- Hoofdstuk 2 Ik moet reguleren
- Hoofdstuk 3 Affirmaties werken (niet)
- Hoofdstuk 4 Grenzen moeten gerespecteerd worden
- Hoofdstuk 5 Mensen zijn toxisch
- Hoofdstuk 6 Ik moet loslaten
- Hoofdstuk 7 De mythe van onafhankelijkheid
- Hoofdstuk 8 Je moet je ego loslaten
- Ik moet meer uit mijn hoofd en meer in mijn lichaam komenIn voorbereiding
- Er is iets mis met mij — ik ben niet normaalIn voorbereiding
- Ik heb te weinig wilskrachtIn voorbereiding
- Ik moet eerst helen voordat ik verder kanIn voorbereiding
- Mijn verleden bepaalt wie ik nu ben — ik moet de oorzaak vinden om te kunnen veranderenIn voorbereiding